Jedynka OSK

Parkowanie równoległe najpewniej wykonuje się tyłem, w trzech ruchach kierownicą: pełny skręt w stronę krawężnika, wyprostowanie kół i pełny skręt w przeciwną stronę. Cała trudność polega na tym, żeby każdy z tych ruchów zacząć we właściwym momencie. Ten moment wyznaczają punkty odniesienia, których można się nauczyć tak samo jak przepisów.

Uczymy tego manewru na co dzień w Śródmieściu, gdzie wolne miejsce między dwoma autami bywa jedynym dostępnym. Poniżej opisujemy metodę, którą stosujemy na jazdach, oraz to, co robić, gdy pierwsze podejście się nie uda. Przypominamy też, gdzie nie wolno stanąć nawet po idealnym manewrze.

W skrócie

• Długość miejsca powinna przekraczać długość auta mniej więcej o połowę, jeśli manewr ma się udać w jednym podejściu.
• Odstęp boczny od zaparkowanego auta na początku manewru to około 0,5-1 metra.
• Trzy ruchy kierownicą wykonuje się w momentach wyznaczonych przez punkty odniesienia w tylnej szybie i w lusterkach.
• Przepisy zabraniają zatrzymania na przejściu dla pieszych i skrzyżowaniu oraz bliżej niż 10 metrów przed przejściem i od skrzyżowania.

 

Ile miejsca potrzeba do parkowania równoległego?

W praktyce przyjmuje się, że miejsce powinno być dłuższe od auta co najmniej o połowę jego długości, zwłaszcza na początku nauki. Doświadczony kierowca zmieści się w krótszej luce, ale wymaga to kilku korekt, których kursant jeszcze nie ma opanowanych. Wybór dłuższego miejsca nie jest więc oznaką słabości, tylko rozsądnym etapem nauki.

Ocena długości z jadącego auta bywa myląca, bo luka między samochodami często wydaje się większa, niż jest. Dlatego lepiej porównywać ją z długością auta stojącego obok, niż szacować w metrach: jeśli wolne miejsce ma co najmniej półtora takiej długości, można próbować. Jeśli wygląda na ledwie jedno auto, lepiej poszukać dalej.

Parkowanie równoległe tyłem krok po kroku

Poniższa kolejność dotyczy parkowania po prawej stronie jezdni. Przy parkowaniu po lewej stronie, dopuszczalnym na drodze jednokierunkowej, wszystkie kierunki skrętu się odwracają. Prędkość przez cały manewr ma być minimalna, tak by kierownicą kręcić na postoju lub prawie na postoju.

1. Włącz prawy kierunkowskaz i zatrzymaj się równolegle do auta stojącego przed wolnym miejscem, w odstępie około 0,5-1 metra, z tyłem swojego auta mniej więcej na wysokości jego tylnej krawędzi.
2. Upewnij się, że za tobą nic nie jedzie, włącz wsteczny bieg i zacznij powoli cofać prosto.
3. Skręć kierownicę maksymalnie w prawo, gdy w prawej tylnej szybie zobaczysz koniec auta stojącego obok.
4. Wyprostuj koła, gdy w lewym lusterku pojawi się całe auto stojące za wolnym miejscem.
5. Skręć kierownicę maksymalnie w lewo, gdy przedni prawy narożnik twojego auta minie tylny lewy narożnik auta z przodu.
6. Zatrzymaj się, gdy auto ustawi się równolegle do krawężnika, i podjedź lekko do przodu, by wyrównać odstępy.

 

Na jakie punkty odniesienia patrzeć?

Najważniejsze punkty odniesienia to tylna prawa szyba przy pierwszym skręcie i lewe lusterko przy prostowaniu kół. Prawe lusterko, przestawione lekko w dół, pokazuje z kolei krawężnik i pozwala ocenić, czy auto zbliża się do niego równomiernie. Gdy krawędź jezdni znika z lusterka, auto jest już bardzo blisko.

Punkty odniesienia różnią się trochę między modelami, bo inna jest wysokość szyb i długość tyłu. Kursanci, którzy uczą się w Suzuki Swift, a potem przesiadają się do wyższego auta, często zaczynają skręcać za wcześnie. Dlatego na jazdach doszkalających zawsze na początku sprawdzamy punkty odniesienia w samochodzie, którym kursant będzie jeździł na co dzień.

Jak poprawić ustawienie auta po nieudanym wjeździe?

Najprościej podjechać do przodu i poprawić ustawienie jednym lub dwoma krótkimi ruchami, zamiast wyjeżdżać z miejsca i zaczynać manewr od początku. Przyczyna złego ustawienia prawie zawsze leży w jednym z trzech momentów skrętu, więc warto od razu ustalić, który z nich był spóźniony albo przedwczesny. Tabela poniżej zbiera objawy, które widzimy u kursantów najczęściej.

Objaw	Najczęstsza przyczyna	Korekta
Tylne koło dotyka krawężnika, a przód wystaje na jezdnię	Zbyt późny skręt w lewo	Jazda do przodu ze skrętem w prawo, potem cofanie ze skrętem w lewo
Auto stoi za daleko od krawężnika	Zbyt wczesny skręt w lewo	Wyjazd przodem i ponowny wjazd głębiej
Przód auta nie mieści się obok auta z przodu	Zbyt wczesny pierwszy skręt w prawo	Wyjazd i ponowne ustawienie dalej od miejsca

 

Kontakt opony z krawężnikiem przy niskiej prędkości nie jest jeszcze porażką. Gorzej, gdy kierowca próbuje go pokonać i wjeżdża kołem na chodnik, bo wtedy łatwo o uszkodzenie felgi.

Gdzie nie wolno zaparkować równolegle?

Nie wolno zatrzymywać się na przejściu dla pieszych ani na skrzyżowaniu, a także w odległości mniejszej niż 10 metrów przed przejściem i od skrzyżowania. Dobrze wykonany manewr nic nie da, jeśli auto stanie w miejscu objętym tymi zakazami. Na zatłoczonych ulicach Śródmieścia kursanci często widzą luki właśnie przy przejściach, bo nikt inny nie mógł tam stanąć.

Trzeba też sprawdzić znaki zakazu zatrzymywania i postoju oraz oznakowanie poziome, które może wyznaczać sposób ustawienia auta. Te same zasady obowiązują na egzaminie, więc miejsce trzeba ocenić, zanim włączy się kierunkowskaz.

Jak wygląda parkowanie na egzaminie praktycznym?

Parkowanie jest jednym z zadań wykonywanych w ruchu drogowym, a liczba korekt toru jazdy, które może wykonać kandydat, jest ograniczona. Dlatego na kursie ćwiczymy nie tylko sam manewr, ale też szybkie rozpoznanie, który moment skrętu był błędny. Kandydat, który wie, co poprawić, potrzebuje mniej prób.

Kursanci uczący się na automacie mają dodatkowe wsparcie. W Kii Stonic, na której prowadzimy jazdy z automatyczną skrzynią, z czujników i kamery cofania można korzystać zarówno podczas kursu na prawo jazdy, jak i na egzaminie państwowym. Kamera nie zastępuje jednak obserwacji w lusterkach, bo nie pokazuje pojazdów nadjeżdżających z boku.

Podsumowanie

• Dłuższe miejsce, około półtora długości auta, ułatwia naukę manewru w jednym podejściu.
• Trzy momenty skrętu wyznaczają tylna prawa szyba, lewe lusterko i narożnik auta z przodu.
• Korekta zaczyna się od ustalenia, który z trzech skrętów był za wczesny lub za późny.
• Zakazy zatrzymania przy przejściu i skrzyżowaniu obowiązują niezależnie od jakości manewru.